Her Ramazan ayrı bir sınav…

Geçen yıl Ramazan ayında Somali ile sınandık… Bu yıl Suriye ve arakan sınavımız öne çıkıyor…

Sancılı ve sıcak sınav sardı dünyamızı…

Yeryüzünün hangi coğrafyasında akan bir kan varsa Ümmeti Muhammed’in kanı… Yıkılan haneler, yıkılan yurtlar, dağılan yuvalar, boğazlanan yavrular… Hepsi ama hepsinin kimliği İslam!

Ağlayan analar bizim analarımız… Dinmeyen gözyaşları da bize ait… Bedel ödeyen biz… Çilesi bitmeyen biz… Yüzü gülmeyen biz!

İslam’ın payına yine hicran yine  figan düştü… Ekranlardan evlerimize yine gözyaşı yine  kan düştü…

Arakan feryat ediyor…

’’Dünya da Müslüman var mı?’’

Suriye soruyor…

‘’Neredesiniz?’’

Arakanım! sen çoook uzaksın bizim diyara..

Suriyelim !Hemen sınırdayız seslenseniz duyarız lakin kalkamıyoruz yerimizden.

Top seslerini duyuyor.. Durduramıyoruz.

Dün akşam komşu ziyaretine gittik..Suriyeden kaçıp gelen 20-30 kişilik, kalabalık bir aile vardı.

Hepsi yeni gelmiş mayın tarlalarından geçerek..

Çocukların yüzünde korku, endişe…

Kadınlar sığıntı olmaktan mahcup.

Erkekler şaşkın ne yapacağını bilemez durumda…

Çocuklarını bıraksın topraklarını mı savunsun…

Yoksa  ailesini mi korusun…? NE yana baksa Çaresizlik..

Oralardaki durumu ,İhtiyaçlarının neler olduğunu sorduğumuzda aldığımız cevap :

‘’Suriye’de binlerce kardeşimiz can verdi, şuan geride binlerce yaralı var. Yaralılar kan kaybı riski altında bulunuyorlar. Acilen kan kaybını durduracak ilaç lazım…

 Kanamaları durdurmak için yaranın üzerine kızgın yağ döküyorlar !

 Yarabbi hangi çağda yaşıyoruz?!

Şimdi düşünüyorum; kan kaybına maruz kalan Suriyeli yaralı kardeşlerimizin yaralarına dökülen kızgın yağlar bizim yüreğimizi yakmıyorsa, önce insanlığımızı sonrada Müslümanlığımızı gözden geçirmemiz gerekmiyor mu?

Peki şimdi bize düşen görev nedir?

Can veren kardeşlerimizin çetelesini tutmak ,envanterini çıkarmak mıdır? Matem tutmak mıdır? Ağıt yakmak mıdır? Yorum yapmak mıdır? Komplo teorileriyle siyasi kehanette bulunmak mıdır?

Ya da sadece gıyabi cenaze namazları kılmak ve zalimleri lanetlemek mi dir..

Öncelikle gaybi yardımların devreye girmesi için içtenlikle dualarımız olsun… Sonra da uzun soluklu gayretlerimiz olsun…

Bir özgürlük duvarı örelim… Bir kardeşlik koridoru açalım…

Unutmayalım ki çözüm Birleşmiş Milletler de değil, birleşmiş yüreklerdedir..

Sadece Türkiye’de30 bini aşkın Suriyeli mülteci, kardeşimiz var … Lokmamızı onlarla paylaşma zamanıdır…

Kilis de yaşayan insanlar olarak bize kaçıp sığınan, Muhacir durumunda olanlara  Ensar olmak onları kucaklamak zorundayız.

 Mahallemizde, kurslarımızda yardım kampanyaları başlatabilir onların maddi manevi ihtiyaçlarını   karşılamak için gayret sarf edebiliriz..

Haydi GÜZEL KİLİSİMİN GÜZEL İNSANLARI  evde ihtiyaç fazlası olan eşyalarımızı saklamaktan vazgeçip onları Suriyeli kardeşlerimize ulaştıralım.

Umulur ki :Bu amelimiz rahmet ayında, rahmet deryasına dalmamıza vesile olur..

SURİYELİ MUHACİRLERE ENSAR OLMAK TEMENNİSİYLE …

Fadime Havva Özbey..